W marcu jak w garncu – logopedyczne zabawy.

"Marcowa pogoda" (Patrycja Siewiera-Kozłowska)

Słonko Marcowe w górze wysoko. - usta szeroko otwarte, języczek ostry jak igiełka sięga do wałka dziąsłowego

Mrużymy do dzieci złociste oko. - zamykamy na zminę prawe i lewe oko

Lecz nagle wietrzyk.... łobuziak miły - wdech przez nos i dmuchamy ustami x3

Sprawił, że chmurki słonko zakryły. - szeroki język zakrywa górną wargę

Z chmurek tych deszczy spada i kapie,

wiaterek wieje, a deszczyk chlapie...

Fiu, fiu, fiu, kap, kap, kap - dzieci naśladują odgłosy x3

To deszcz marcowy rozrabia tak.

Marcowe niebo częst się zmienia:

Czasem jest słonko - czubek języka wskazuje nos

lub trochę cienia. - czubek języka sięga do brody 

Czasem są chmurki, - górna warga zakryta szerokim językiem 

a czasem deszcz, - czubek języka stuka w wałek dziąsłowy, przy szeroko otwartej buzi

Co nam ten marzec przyniesie jeszcze...

Wysokie słońce - czubek języka sięga wałka dziąsłowego, przy szeroko otwartej buzi

lub twardy grad - język wypycha policzki od wewnątrz po obu stronach

Marzec z bałwankiem jest za pan brat.

Plotą się w marcu różne pogody - czubek języczka wolno krąży po wardze górnej i dolnej 

Słońce ze śniegiem robi zawody.